تبليغاتX
یا مولاجان علی مددی
چند حديث در مورد روزه
 
قال الباقر عليه السلام:
بنى الاسلام على خمسة اشياء، على الصلوة و الزكاة و الحج و الصوم و الولايه.
امام باقر عليه السلام فرمود:
اسلام بر پنج چيز استوار است، برنماز و زكات حج و روزه و ولايت (رهبرى اسلامى).فروع كافى، ج 4 ص 62، ح 1

قال الصادق عليه السلام:
انما فرض الله الصيام ليستوى به الغنى و الفقير.
امام صادق عليه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب كرده تا بدين وسيله دارا و ندار (غنى و فقير) مساوى گردند.
من لا يحضره الفقيه، ج 2 ص 43، ح 1

قال اميرالمومنين عليه السلام:
فرض الله ... الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق‏امام على عليه السلام فرمود:
خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد.
نهج البلاغه، حكمت 252

قال الرضا عليه السلام:
انما امروا بالصوم لكى يعرفوا الم الجوع و العطش فيستدلوا على فقر الاخر.
امام رضا عليه السلام فرمود:
مردم به انجام روزه امر شده‏اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.
وسائل الشيعه، ج 4 ص 4 ح 5 علل الشرايع، ص 10

قال رسول الله صلى الله عليه و آله لكل شيئى زكاة و زكاة الابدان الصيام.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
براى هر چيزى زكاتى است و زكات بدنها روزه است.
الكافى، ج 4، ص 62، ح 3

قال رسول الله صلى الله عليه و آله:
الصوم جنة من النار.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
روزه سپر آتش (جهنم) است. «يعنى بواسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود.»
الكافى، ج 4 ص 162
+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 9:37  توسط  سید ابراهیم اسکندری  | 
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ ...

حلول ماه مبارک رمضان بر تمامى مسلمانان جهان تبريک و تهنيت باد

{ سخنان گهربار معصومين (عليهم السلام) پيرامون ماه مبارک رمضان: پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) فرمودند: براى بهشت درى است ‏بنام « ريّان » كه فقط روزه داران از آن وارد مى‏شوند. اميرالمؤمنين امام على (عليه السلام) فرمودند: خداوند روزه را واجب كرد تا به وسيله آن اخلاص خلق را بيازمايد. حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها) فرمودند: روزه‏دارى كه زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نكرده روزه‏اش به چه كارش خواهد آمد. امام موسى كاظم (عليه السلام) فرمودند: دعاى شخص روزه‏دار هنگام افطار مستجاب مى‏شود.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386ساعت 11:38  توسط  سید ابراهیم اسکندری  | 
ولادت با سعادت امام زمان مهدي موعود عليه السلام را به تمامي عاشقان و منتظران آن حضرت تبريك عرض مي كنم .اميدوارم آمادگي براي ظهور حضرت در تمامي مسلمين ايجاد شود امشب براي تجلي آمادگي همديگر و تعجيل در فرج مولامان امام زمان دعا كنيم  
+ نوشته شده در  سه شنبه ششم شهریور 1386ساعت 16:27  توسط  سید ابراهیم اسکندری  | 
پيدايش جشن‌هاي نيمه‌ي شعبان و چگونگي رواج چراغاني معابر و خيابان‌ها در ميلاد حضرت صاحب الزمان (عج) در تهران به مرحوم آيت‌الله محمد تهراني ـ مؤسس هيات قائميه تهران ـ نسبت داده مي‌شود. او به‌عنوان بنيانگذار جشن‌هاي ميلاد حضرت ولي عصر (عج) برگزاري اين جشن‌ها را در زمان حكومت پهلوي بنا نهاد.

حاج احمد تهراني امروز در سن 90 سالگي، از كساني است كه دوشادوش برادرش در فعاليت‌هاي مذهبي و اجتماعي شركت داشته و در زمان‌هاي زنداني و مخفي بودن آيت‌الله تهراني، اداره‌ي هيات قائميه را برعهده داشته و تا به امروز برپايي اين جشن‌ها را ادامه داده و تلاش كرده است كه هر سال جشن‌هاي باشكوه‌تري نسبت به سال‌هاي پيش برگزار شوند. ضمن آن‌كه او در دوران طاغوت نيز به دفعات به‌خاطر فعاليت‌هاي مبارزاتي تحت تعقيب بوده و بارها به زندان‌هاي رژيم پهلوي افتاده است.
حاج احمد تهراني در گفت‌وگويي تفصيلي با خبرنگار بخش ايران‌شناسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) از تاريخچه‌ي برگزاري اين جشن‌ها سخن گفت.
برگزاري جشن‌ها و آيين‌هاي چراغاني براي ولادت حضرت مهدي (عج) در نيمه‌ي شعبان از چه زماني آغاز شده است؟
به‌طوري كه اينجانب اطلاع دارم و با توجه به اين‌كه متولد سال 1297 يعني در آستانه‌ي 90 سالگي هستم، ناظر به زمان‌هاي گذشته و شاهد بسياري از رخدادهاي اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و سياسي بوده‌ام. در اوايل سلطنت رضاخان پهلوي، مردم در مراسم اعياد و ميلاد امامان معصوم (ع)، بخصوص در نيمه‌ي شعبان كه مصادف با تولد با بركت حضرت امام زمان (عج) است، به‌طور مفصل چراغاني و ابراز شادماني مي‌كردند. بيشترين فعاليت‌ها و مراسم و شور و هيجان در مناطق مختلف بازار تهران بود. هركسي هر هنري داشت، براي جلب نظر و ايجاد شادي و سرور در مردم به‌نمايش مي‌گذاشت. مداحان هم در مكان‌هاي مخصوص در كنار حجره‌ها روي چهارپايه‌هاي بلند مستقر مي‌شدند و درباره‌ي حضرت امام زمان (عج)، مديحه‌سرايي مي‌كردند. هم‌زمان با آن، نقل و شيريني و شربت‌هاي مطبوع و گوارا بين مردم پخش مي‌شد؛ ولي به‌تدريج كه طرح ننگين كشف حجاب و محدود كردن واعظ و روضه‌خواني و جلوگيري از حركت دسته‌هاي عزاداري و محافل مذهبي پيش آمد، اين مشكلات به مراسم نيمه‌ي شعبان نيز سرايت كرد تا جايي كه مي‌توان ادعا كرد، در اواخر سلطنت ننگين رضاشاه و اوايل حكومت فرزند بي‌کفايت‌اش، به بوته فراموشي سپرده شده بود. در عوض براي تولد ناميمون خودش كه يك‌بار هم مصادف با شب يازدهم محرم شده بود، در اوايل بازار بزرگ و بعضي از مغازه‌ها در خيابان‌ها، چراغاني و جشن و پايكوبي به راه انداخته بودند. غافل از اين‌كه هر كسي با آل علي عليه‌السلام و برنامه‌هاي مربوط به حضرت امام حسين (ع) مخالفت كند، در کمال فضاحت و رسوايي از ميان خواهد رفت (اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علي ذالك ...)
هيات قائميه از چه زمان تصميم به احيا اين سنت حسنه گرفت؟
از همان ابتداي تاسيس هيات، يعني سال 1325 كه هنوز مكان ثابت و مشخصي براي استقرار نداشتيم. در خانه‌هاي دوستان به‌صورت سيار انجام وظيفه مي‌كرديم و مراسم جشن و سرور را برپا مي‌داشتيم؛ ولي از سال 1332 اقدام به گسترش و توسعه‌ي چراغاني كرديم و مراسم را از داخل خانه‌ها به خيابان‌ها كشانديم و تا سه سال متوالي در خانه‌اي واقع در خيابان خراسان جنب گار ماشين (ساختمان معروف به ايستگاه ماشين دودي) كوچه‌ي تنكابني متعلق به مرحوم حاج حبيب‌الله زاهدي (غفرالله لهُ) جشن مي‌گرفتيم که در اين سال‌ها، طول كوچه را با كاغذهاي الوان و لامپ‌هاي مهتابي روشن و مبادرت به احداث و نصب يك تاق نصرت به عرض چهار متري کوچه و تزيين آن مي‌كرديم. همچنين با نورافشاني و سر دادن هلهله و غريو شادي و نيز خواندن سرودهاي مذهبي، در مردم ايجاد شور و شعف مي‌كرديم. مردم نيز براي ابراز شادماني و اعلام همبستگي از نقاط مختلف تهران در اين جشن حضور مي‌يافتند و ما نيز از اين حضور گسترده‌ي مردم علاقه‌مند به وجد مي‌آمديم؛ تا اين‌که در سال 1377 هجري قمري مطابق 1336، مسجد صدريه واقع در ميدان خراسان خيابان رسام (نور مهدي فعلي) براي استقرار دايمي هيات تأسيس شد.
اين مسجد در شب مبارک 13 رجب، مصادف با ميلاد پرشور و سرور مولاي متقيان اميرمومنان علي عليه‌السلام با برگزاري جشن باشکوهي به اين مناسبت افتتاح شد. فعاليت‌هاي هيات قائميه در مسجد صدريه گسترش يافت و مرحوم آيت‌الله تهراني فرصت‌هاي بهتري يافتند، تا با ايراد سخنراني از جنايت‌ها و خيانت‌هاي سردمداران پرده بردارند و به افشاگري بپردازند كه هنوز دوستان قديمي از منبرهاي دو يا سه ساعته و شيفتگي ايشان به ساحت مقدس اهل بيت (ع) ياد و براي ايشان طلب مغفرت مي‌كنند. جوانان پرشوري نيز جذب هيات و مسجد شدند و به فعاليت‌هاي مذهبي و اجتماعي پرداختند.
در نخستين سالي كه مبادرت به برگزاري جشن نيمه‌ي شعبان در مسجد صدريه كرديم، برنامه‌هاي جديدي نيز از جمله ساخت و نصب تاق نصرت بزرگي به پهناي خيابان شهباز (17 شهريور فعلي) به عرض 20 متر و ارتفاع 11 متر از آهن در دستور کار قرار گرفت. در آن سال، نيمه‌ي شعبان مصادف با اواسط زمستاني سرد بود و از آنجا که جوانان ما در شب‌ها مشغول كار مي‌شدند، نصب اين تاق نصرت که بايد بدون جرثقيل و ابزار كافي و فقط با دست صورت مي‌گرفت، بسيار طاقت‌فرسا و پرزحمت بود. خيابان رسام را از ابتدا تا ورودي مسجد صدريه با چمن مصنوعي كه در زمان خود ابتكاري نادر و بسيار چشم‌نواز بود، همراه با ايجاد حوضچه‌هاي پر از آب و ماهي‌هاي رنگين با فواره‌هاي افشان و نيز دوطرف خيابان و درخت‌هاي مسير را به‌وسيله‌ي لامپ‌هاي رنگين و ريسه‌هاي الوان و چيدن صدها گلدان كوچك و بزرگ گل تزيين مي‌كرديم و چون فضا براي نشان دادن ذوق و استعداد علاقه‌مندان فراهم بود، هركسي هر هنري كه داشت، براي بهتر و زيباتر كردن مراسم جشن عرضه مي‌كرد.
اعضاي هيات، روزها به كار و كسب خود مشغول بودند و شب‌ها كه عبور و مرور در خيابان‌ها كمتر بود، كارشان را انجام مي‌دادند. سرماي شديد زمستان و يخ‌بندان و گاه ريزش برف يا بارش باران، همچنين كمبود ابزار و وسايل مورد نياز سبب تاخير يا توقف کار مي‌شد و ما را نگران پايان به‌موقع کار مي‌كرد؛ ولي شوق و ذوق بدون وصف دوستان مخلص و ارادتمند به ساحت مقدس حضرت بقيه‌الله الاعظم (عج)، همدلي و صميميت بين آنها و همچنين حضور مستمر و پرثمر شخص مرحوم آيت‌الله تهراني، چنان نيروي توصيف‌ناپذيري را به دوستان مي‌بخشيد که اين کار مشقت‌بار را بسيار آسان و سريع‌الاجرا مي‌كرد.
اکنون پس از گذشت چند دهه، وقتي که دوستان باقي‌مانده از آن دوران خاطرات پربار و ارزشمند خود را بازگو مي‌کنند، انبساط خاطر خود و ديگران را فراهم مي‌آورند. حضور پرشور دانش‌آموزان با لباس‌هاي متحدالشكل و زيبا همراه با حمايل مخصوص و شاخه‌هاي گل نرگس و خواندن سرود در مسير مدرسه تا مسجد از مناظر بسيار ديدني و زيباي اين جشن بود كه توجه همگان را به خود جلب مي‌كرد و هيجان فوق‌العاده‌اي به‌وجود مي‌آورد.
هيات‌هاي مذهبي نيز در جشن شما شركت مي‌كردند؟
بله، البته با زمينه‌سازي‌ها و مديريت مدبرانه‌اي كه انجام مي‌گرفت. كم‌كم ديگر هيات‌ها نيز متوجه مي‌شدند و بيشتر با دسته‌هاي گل و چلچراغ و طبق‌هاي شيريني همراه با شعارهاي جالب مربوط به حضرت امام زمان (عج) به‌صورت انبوه شركت مي‌كردند، به‌طوري كه گاهي در طول خيابان، پشت سر هم مدت‌ها منتظر مي‌ماندند، تا به مسجد برسند. علاقه‌مند بودند، با استقرار در پشت تريبون هيات، اقدام به عرض تبريك و شادباش كنند. اگر وسايل صوتي و تصويري مانند امروز تكميل و در دسترس عموم بود، تا اقدام به فيلم‌برداري و ضبط صدا كنيم، حق مطلب بهتر ادا مي‌شد.
از اين جمعيتي كه نقل مي‌كنيد، چگونه و به چه طريقي پذيرايي مي‌كرديد؟
پذيرايي به بهترين وجهي كه ممكن بود، انجام مي‌شد؛ اولا شيريني كه از نوع حاجي‌بادام يزدي بود، در جعبه‌هاي تقريبا 100 گرمي از قبل بسته‌بندي و آماده شده بود. آن‌ها را در جعبه‌هاي بزرگ 20 عددي بسته‌بندي مي‌كردند و به هر هياتي زمان خروج به اندازه‌ي جمعيت‌شان، يك يا چند جعبه شيريني همراه تعدادي سكه داده مي‌شد.
تاريخ ضرب سكه‌ها سال 1337 يعني 1378 هجري قمري و جنس آن‌ها 50 درصد نقره و 50 درصد مس بود که در ضرابخانه‌ي تهران ضرب مي‌شدند و اين روند تا سال 1357 ادامه داشت.
هنوز بسياري از كساني كه در آن سال‌ها در جشن ما شركت مي‌كردند، آن سكه‌ها را دارند. ضمنا تعدادي سكه‌ي طلا نيز به وزن و اندازه‌ي يك ليره تمام‌طلا ضرب كرديم كه فقط در اختيار سخنرانان و مديحه‌سرايان قرار مي‌داديم.
اين سكه‌ها را به چه افرادي مي‌داديد و به‌جز هيات‌ها به افراد عادي هم داده مي‌شدند؟
بله، پس از پايان مراسم ـ كه ما تا ساعت 11 شب اعلام مي‌كرديم، ولي معمولا زودتر از ساعت 2 بعد از نيمه‌شب مردم مسجد را ترک نمي کردند ـ هنگام خروج به تمام افراد يك جعبه شيريني و يک سكه مي‌داديم. استقبال مردم نيز براي ما بسيار شيرين و شوق‌انگيز بود. آنها به‌طور خودجوش شعار مي‌دادند: «هيات قائميه معجز كرد در پذيرايي و چراغاني / سكه زد در جهان به نام امام زمان (عج) / روشن دو چشم ايراني».
سكه‌هايي كه ذكر كرديد، چرا بعد از انقلاب توزيع نشدند؟
آن سكه‌ها تا اوايل انقلاب بين مردم پخش مي‌شدند و پس از آن به‌دليل گران شدن نقره كه سال به سال قيمت آن افزايش پيدا مي‌كرد، اين سنت را تغيير داديم و اقدام به توزيع نوعي جاكليدي كرديم كه سفارش ساخت آن‌را به كشور دانمارك داده بوديم. تعداد آن‌ها 170هزار عدد بود و در مجموع، 35 روايت از معصومان عليهم‌السلام در دو روي آن‌ها حک شده بودند. در سال‌هاي بعد نيز كه روابط تجاري و اقتصادي ايران متحول شد و امكان ادامه‌ي سفارش نبود، روش ديگري را براي تبليغ برگزيديم.
ما از اوايل تاسيس هيات قائميه با هدف جلوگيري از انحراف‌هاي مذهبي و رواج فساد اجتماعي مانند ارايه‌ي علني مشروبات الكلي، بي‌حجابي و بدحجابي و ...، اقدام به انتشار فتاوايي از مراجع عظام تقليد مي‌كرديم و پوسترهاي گوناگوني را به نام حضرت امام زمان (عج) و روايات مختلف درباره‌ي نيمه‌ي شعبان با خط زيباي نستعليق تهيه و پخش كرديم كه تعداد قابل توجهي از آن‌ها را نيز به خارج از كشور فرستاديم كه اين امور بر شركت‌كنندگان در هيات قائميه در آن زمان‌ها پوشيده نيست. پس از انقلاب نيز با انتشار كتاب‌ها يا پوسترهاي مختلف و برچسب‌هاي گوناگون، مخصوص نصب روي شيشه‌ي خودروها حاوي شعارهاي مذهبي و روايات ائمه اطهار (ع) که بيشتر توسط هيات چاپ و بعضي از ديگر مؤسسه‌ها خريده مي‌شدندف به علاقه‌مندان اهدا مي‌شد که اين امر، از مباني فعاليت‌هاي هيات به‌شمار مي‌رود كه همچنان ادامه دارد.
چند سال در مسجد صدريه بوديد و چرا فعاليت‌هاي خود را به‌جاي ديگري منتقل كرديد؟
فعاليت‌هاي ما در مسجد صدريه متجاوز از 27 سال طول كشيد و چون امكانات آن مسجد ديگر پاسخگوي نياز ما نبود، لازم ديده شد كه به فكر تهيه‌ي مكاني وسيع‌تر باشيم. به همين دليل، با حفظ تمام ارتباطات خود، مسجد صدريه را در اختيار اهالي گذاشتيم. ضمن دعا براي آباداني بيشتر و توفيقات افزون‌تر با حفظ يك دنيا خاطره و با زحمات فراوان و جست‌وجوي بسيار، به لطف خداوند متعال، مكان فعلي را كه در خيابان قديم شميران بالاتر از پل رومي كوچه‌ي نبوي واقع شده، به مساحت 1560 مترمربع خريديم و اقدام به ايجاد ساختماني زيبا و تا اندازه‌اي كامل كرديم كه فعلا مورد استقبال و استفاده عموم قرار گرفته است.
در فاصله‌اي هم كه از مسجد صدريه بيرون آمديم، تا زمان آماده شدن ساختمان حسينيه براي برگزاري جشن‌ها، مدتي طول كشيد و در سال 1359 جشن را در مكان وسيعي كه در تقاطع خيابان ولي عصر و آيت‌الله طالقاني (تخت جمشيد پيشين) قرار داشت، برگزار كرديم كه حدود پنج‌هزار صندلي چيده شده بودند و مردم مسلمان تهران از آن استقبال پرشكوهي كردند. در اين مراسم، تعداد زيادي از مقامات ارشد كشوري و لشكري شركت كردند و كلنگ تاسيس دانشگاه حضرت امام جعفر صادق (ع) نيز در آنجا به زمين زده شد. سال بعد از آن، با موافقت مسؤولان دولتي، محوطه‌ي كاخ مرمر در اختيار ما قرار گرفت و آنجا را چراغاني كرديم.
پس از آن، براي سه سال متوالي، يعني سال‌هاي 1361 تا 1363 در محوطه‌ي پارك دانشجو بوديم و قسمتي از ساختمان و سالن‌هاي تالار فعاليت‌هاي هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي (تئاتر شهر) در اختيار ما بود. مراسم به‌طور متوسط تا يك هفته به طول مي‌انجاميد و ديدار مردم از آن بسيار پرشور و شوق‌انگيز بود. در سال 1367 هم براي دور بودن از خسارات موشك باران تهران توسط رژيم بعثي عراق، مراسم جشن نيمه‌ي شعبان را در مشهد مقدس برگزار كرديم و بعد از آن دوباره در تهران در دو خانه‌ي اخوان كاشاني در پاسداران برپا مي‌داشتيم و از ميهمانان در شب نيمه‌ي شعبان و ظهر روز نيمه‌ي شعبان پذيرايي مي‌شد، تا محل فعلي خريده شد و به اينجا منتقل شديم و از آن به بعد تلاش شده است، هر سال بهتر از گذشته، مراسم سوگواري و جشن اعياد، بخصوص جشن نيمه‌ي شعبان را هرچه باشكوه‌تر برگزار كنيم.

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم شهریور 1386ساعت 10:52  توسط  سید ابراهیم اسکندری  |